وَ إِذا دُعُوا و چون خوانده شوند إِلَى اللَّهِ بكتاب خداى وَ رَسُولِهِ و به حكم رسول او لِيَحْكُمَ تا حكم كند پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم به راستى بَيْنَهُمْ ميان ايشان إِذا فَرِيقٌ ناگاه گروهى مِنْهُمْ از ايشان كه بشر است يا مغيره مُعْرِضُونَ اعراض‌كنندگانند از محكمه عليه نبويه صلى اللّه عليه و آله و سلّم وَ إِنْ يَكُنْ و اگر باشد لَهُمُ الْحَقُّ مر ايشان را حق يعنى حكم براى ايشان بود يَأْتُوا إِلَيْهِ بيايند بسوى پيغمبر مُذْعِنِينَ فرمان‌برندگان و انقيادكنندگان يعنى اگر دانند كه براى ايشان حكم واقع خواهد شد فرمان برنده‌اند و اگر معلوم كنند كه حكم بر ايشان خواهد بود سرباززننده‌اند أَ فِي قُلُوبِهِمْ آيا در دلهاى ايشان مَرَضٌ بيماريست يعنى كفر و ميل بظلم أَمِ ارْتابُوا يا در شك افتادند در باب پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم و ازو تهمتى مشاهده كرده‌اند كه برو اعتماد راستى نماند أَمْ يَخافُونَ آيا مىترسند أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ آنكه حيف كند خداى تعالى در نزول حكمى وجود نمايد عَلَيْهِمْ بر ايشان وَ رَسُولُهُ و ميل كند رسول او در حكومت بَلْ نه چنين است كه پيغمبر ص محل تهمت باشد يا خدا و رسول او حيف كند بلكه أُولئِكَ آن گروه هُمُ الظَّالِمُونَ ايشانند ستمكاران بر خصوم يا بر نفسهاى خود يا بابا و امتناع از حكم خدا و رسول إِنَّما كانَ جز اين نيست كه هست قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ گفتار گرويدگان إِذا دُعُوا چون خوانده شوند إِلَى اللَّهِ بكتاب خداى تعالى وَ رَسُولِهِ و بسوى پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ تا حكم كند ميان ايشان بوقت مخاصمت أَنْ يَقُولُوا آنكه او گويند سَمِعْنا شنيديم قول ترا وَ أَطَعْنا و فرمان‌برداريم امر ترا مصرع بهر چه حكم كنى در ميان ما حكمى وَ أُولئِكَ و آن گروه كه چنين گويند هُمُ الْمُفْلِحُونَ ايشانند رستگاران از دركات سخط ربانى و رسيدگان بدرجات رضاى سبحانى وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ و هر كه فرمان برد خداى تعالى را در فرائض وَ رَسُولَهُ و فرستاده او را در سنن يا در هر چه فرمايند وَ يَخْشَ اللَّهَ و بترسد از عذاب خداى بر گناهان گذشته وَ يَتَّقْهِ و بپرهيزد از خشم او و معصيت نكند در زمان آينده فَأُولئِكَ پس آن گروه هُمُ الْفائِزُونَ ايشانند فوزيافتگان بنعيم مقيم در كشاف آورده كه يكى از ملوك التماس آيتى كرد كه عمل بدان كافى باشد و محتاج آيت ديگر نشود علماى زمان بدين آيت اتفاق كردند چه حصول فوز و فلاح جز فرمانبردارى و خشيت و تقوى متصور نيست بيت اينك ره اگر مقصد اقصى طلبى * و اينك عمل اگر رضاى مولى طلبى .